Skocz do zawartości
Osmodeusz

Pavona i Leptoseris to ten sam przeklęty koral ?

Rekomendowane odpowiedzi

Niedawne badania molekularne skupiające się na koralowcach z rodziny Agariciidae doprowadziły do interesującego wniosku - Pavona i Leptoseris , dwie grupy najlepiej znane akwarystom, w rzeczywistości nie różnią się od siebie i prawdopodobnie powinny być traktowane jako jeden rodzaj. Agaraciids to jedna z ostatnich głównych grup korali twardych, której klasyfikacja nadal opiera się całkowicie na starszych badaniach morfologicznych. Ale makromorfologia jest często bardzo myląca, jeśli chodzi o ewolucyjną historię koralowców twardych (jak widzieliśmy w przypadku głównych wstrząsów w taksonomii koralowców mózgowych w ostatnich latach) i najwyraźniej to samo jest tutaj prawdą.

13981137262_2b014c5c2e_o-300x300.jpg

Mycetoseroidy Leptoseris

Jeśli nie jesteś zbyt zaznajomiony z koralowcami agariciid, można je z grubsza zdefiniować przez ich mały rozmiar polipa i widoczne linie, które łączą polipy (określane jako septo-costae). Ta ostatnia cecha jest szczególnie godna uwagi, ponieważ w tej rodzinie brakuje ściany jelita grubego, która zwykle oddziela poszczególne polipy, co skutkuje bardzo zlewającym się układem z kolonią. W większości gatunki z tej grupy są albo płaskie i inkrustowane, albo tworzą cienkie, delikatne płytki, chociaż kilka z nich może tworzyć szczególnie duże i masywne kolonie przypominające koralowce mózgowe.

W rejonie Indo-Pacyfiku najbardziej zróżnicowanymi rodzajami są Leptoseris i Pavona i są to prawdopodobnie jedyne dwie grupy o jakiejkolwiek uznawanej nazwie wśród akwarystów. Regularnie obserwuje się kilka różnych gatunków: P. maldivensis , który ma wydatne okrągłe korality i tworzy grudkowate, pomarańczowe lub zielone kolonie… cienkie, płytkowate gałęzie   P. frondifera i P. cactus … gęste, zwinięte polipy P. , decussata … i żywy metaliczny pomarańczowy L. mycetoseroides. Ale zawsze trudno było określić, co tak naprawdę oddziela te dwa rodzaje, ponieważ gatunki w tych grupach mogą mieć tak zmienny ogólny kształt. Różnice między nimi stają się jeszcze bardziej niejasne, gdy weźmiemy pod uwagę wszystkie inne gatunki, które nie trafiają do handlu akwariowego.

pavona-maldivensis-Orange-Colony-1-Top.j

Pavona maldivensis

W przypadku gatunków rozgałęziających się lub laminarnych możemy powiedzieć, że Pavona zwykle ma polipy po obu stronach, podczas gdy u Leptoseris można je znaleźć tylko na grzbietowej powierzchni kolonii, ale to rozróżnienie nie jest szczególnie pomocne w przypadku gatunków, które inkrustują lub są w większości masywne . Leptoseris ma również tendencję do wyrastania na zewnątrz z centralnego koralitu (pączkowanie okołoramiczne), podczas gdy Pavona nie (pączkowanie monostomodael lub tristomodael). I Leptoseris ma tendencję do cieńsze i bardziej liczne Septo-zeberka, dając Coral atrakcyjny wygląd, wykładaną, natomiast Pavona zwykle ma coraz grubszą Septo-zeberka, które często dają koralitów gwiazdę-Like jakości.

leptoseris-tree.jpg

 

Ale badanie molekularne Terraneo i wsp . 2017 zasadniczo dowodzi, że to wszystko jest nonsensem i że te korale tworzą jedną linię ewolucyjną, która wielokrotnie pojawiała się w tych różnych morfologiach. Autorzy ci znaleźli wiele grup gatunków, które nie odpowiadały naszej obecnej klasyfikacji. Na przykład gatunki Pavona, które tworzą cienkie gałęzie lub liście ( P. cactus, P. danai, P. frondifera ), wydają się reprezentować najwcześniejszą grupę , która się rozeszła , a następnie niejasny L. yabei , który przypomina agariciida skrzyżowany z Montipora koziorożce .

Wydaje się, że kilka innych charakterystycznych koralowców również tworzy swoje własne, unikalne podgrupy. Pavona venosa i P. varians to para blisko spokrewnionych gatunków, które mają wyraźne grzbiety między polipami. Daje im to szczególnie mózgową jakość, a wcześniej były one umieszczane we własnym podrodzaju Polyastra . Niektóre z innych popularnych koralowców akwariowych - P. maldivensis, P. decussata, L. mycetoseroides - również zajmują swoje własne, unikalne linie. W przypadku L. mycetoseroidesznaleziono dowody na istnienie drugiego nieopisanego gatunku, co może podważyć prawdziwą tożsamość okazów akwariowych. Co ciekawe, kolejne pół tuzina gatunków zostało odnalezionych razem w jednym niezróżnicowanym kladzie. Sugeruje to, że istnieje albo pojedynczy, zmienny gatunek, albo odwrotnie, istnieje wiele gatunków, które dopiero niedawno specjalizowały się lub są zaangażowane w szalejącą hybrydyzację.

gardineroseris-1024x523.jpg

Gardineroseris planulata

 

Wreszcie wykazano , że osobliwy Gardineroseris planulata - jedyny przedstawiciel swojego rodzaju - wywodzi się z połączenia Pavona - Leptoseris . Ten koralowiec ma dość charakterystyczny wygląd, z ostrymi, przypominającymi ściany strukturami oddzielającymi grupy koralitów, nadającymi kolonii wygląd przypominający plaster miodu. Ale te grzbiety nie różnią się zbytnio od występujących u niektórych jego bliskich krewnych (takich jak P. venosa ), więc ten rodzaj najprawdopodobniej zniknie, gdy rodzina zostanie formalnie zmieniona.

Należy podkreślić, że to badanie było tylko wstępnym badaniem wzajemnych powiązań tej grupy i zbadało tylko niewielki regionalny podzbiór pełnej różnorodności biologicznej rodziny. Na przykład nadal nie wiemy, gdzie na tym obrazie pasują gatunki zachodnioatlantyckie Leptoseris ( L. cucullata, L. cailleti ). Czy wywodzą się z głównej linii Indo-Pacyfiku, czy zamiast tego mogą należeć do własnej odrębnej grupy? Kamieniste korale na Atlantyku są obecnie zazwyczaj klasyfikowane w oddzielnych rodzajach od ich odpowiedników z Indo-Pacyfiku, ale są wyjątki.

 

6021686933_9143889253_b.jpg

Leptoseris cucullata

 

Porites i Acropora są najlepszymi przykładami koralowców o kosmopolitycznym rozmieszczeniu i razem z agariciidami należą do głównej linii korali kamienistych, znanej jako tak zwany klad „złożony”. Te zazwyczaj mają lżejsze (tj. Złożone) szkielety i reprezentują jedną z najwcześniejszych grup skleraktyńskich, które się różnią. Zarówno w Porites, jak i Acropora taksony Oceanu Atlantyckiego należą do odrębnych linii, które oddzieliły się na bardzo wczesnym etapie ewolucyjnej historii tych rodzajów. Sugeruje to, że są to stosunkowo stare grupy w regionie, a nie tylko niedawni kolonizatorzy. To samo prawdopodobnie dotyczy Leptoseristutaj również, ale nie będziemy wiedzieć na pewno, dopóki te korale nie zostaną odpowiednio zbadane. W nadchodzących latach należy spodziewać się interesujących zmian taksonomicznych dla tej rodziny.

 

Terraneo, TI, Arrigoni, R., Benzoni, F., Tietbohl, MD i Berumen, ML, 2017. Badanie różnorodności genetycznej płytkich Agariciidae (Cnidaria: Anthozoa) z saudyjskiego Morza Czerwonego. Morska różnorodność biologiczna , s. 1-14.

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się

×