Flabellum deludens koral który pływa

[Gość]

 

 

Poniższy film wideo został  udostępniony przez oceanarium Numazu Deep Sea Aquarium i pokazuje samotny koralowiec azoox ( Flabellum deludens ) delikatnie unoszący się w swoim akwarium. Aby osiągnąć dodatnią pływalność, koralowiec masowo napompował swoje tkanki wodą, zamieniając się w swego rodzaju sterowiec.

 

Pytanie, jakie nasuwa ta intrygująca obserwacja, brzmi: czy jesteśmy świadkami naturalnego zachowania używanego na wolności, czy też jest to tylko artefakt trzymania go w niewoli? Nietrudno sobie wyobrazić, jak siedząca istota taka jak ta skorzystałaby na dysponowaniu mechanizmem ucieczki. Jest to możliwe, że może to być skuteczna taktyka, aby uniknąć niektórych wolno poruszających się drapieżników, które mogą polować na niego na wolności, takich jak ślimaki i gwiazdy morskie. Dopiero okaże się, jak szybko Flabellum może faktycznie nadmuchać się, aby osiągnąć te hydronautyczne wyczyny. Jeśli osiągnięcie wystarczającej pływalności zajmuje większą część dnia, może nie przydać się zbytnio przeciwko szkarłupni szybkonogiej, ale być może przeciwko słabszemu ślimakowi, przeciwnikowi, ta strategia się sprawdza.

  Paradmete iludens w Akwarium Toba

 

 

Istnieją inne wolno żyjące samotne koralowce, które można znaleźć w głębinach morskich i jest całkiem możliwe, że niektóre z nich stosują podobne metody. Najbliżsi krewniacy Flabellum przeważnie są przytwierdzeni do stałych podłoży, z wyjątkiem znanego akwarium Rhizotrochus . Chociaż Rhizotrochus z pewnością może w znacznym stopniu rozszerzyć swoją tkankę, posiada mocniejszy szkielet, który jest zakotwiczony w miękkich osadach z serią przypominających korzenie narośli, a zatem jest mało prawdopodobne, aby kiedykolwiek oderwał się od dna oceanu. Blisko spokrewniony Truncatoflabellum jest lepszym kandydatem, ale brakuje obserwacji.

 

Micrabaciids, takie jak te Leptopenus i Stephanophyllia , są prawdopodobnie wystarczająco lekkie i przewiewne, aby unosić się na wodzie. Źródło: Cairns i Kitahara 

 

 

Caryophyllids i dendrophyllids - dwie z bardziej zróżnicowanych rodzin azoox - są na ogół przyczepione i gęstsze w budowie. Istnieje kilka turbinoliidów o podobnej morfologii stożkowej, ale ta grupa jest najwyraźniej przystosowana do zakopywania się w osadach, podobnie jak odlegle spokrewniony Deltocyathus . Prawdopodobnie najlepszym miejscem do poszukiwania ruchliwych koralowców jest mała i starożytna rodzina Micrabaciidae, której garstka gatunków ma pajęcze szkielety całkowicie otoczone ekspansywną tkanką. Niestety, zdjęć tych żywych zwierząt prawie nie ma, ale być może gdzieś w atramentowej ciemności oceanu z wdziękiem pływają