ktryc

Odnośnie stosunku NO3:PO4- według mnie jest niemożliwy do określenia. Bakterie, które będą namnażały się na biopeletkach, jako że są cudzożywne, potrafią do pewnego stopnia zmieniać swój wewnętrzny stosunek azotu do fosforu stosownie do środowiska, gdzie żyją. Problemem jest pokarm, który jest źródłem fosforanów i azotanów w różnych nieprzewidywalnych proporcjach. Systemy są różne, różne są zwierzęta i ich ilość, różna częstotliwość i obfitość podawanego pokarmu i różni ich producenci. Jak w takim razie można przeprowadzić wiarygodne i obiektywne badania? Jeśli nawet poznamy stosunek NO3:PO4 w jednym zbiorniku z biopeletkami, w drugim może on być całkowicie odmienny. Nie zawracałbym sobie tym głowy, lecz po prostu starałbym się nie dopuszczać do tego, by były duże różnice pomiędzy poziomem fosforanów a azotanów, a oba poziomy by były jak najniższe. Biopeletki są cięższe od wody, jako wypełniacza użyto węglanu wapnia, ok. 5%. Z czasem jednak te pigułki zmniejszają się i dobrze by było zabezpieczyć wylot gąbką czy jakimś innym materiałem, czymś w rodzaju siatki - nie pończochą żony (tę już przetestowano i zapycha się), aby lżejsze pigułki nie uciekały. Górną gąbkę można czasami przepłukać, tak jak to robimy np. przy rowie. Dodatkowa wypowiedź Jean Paula ten Kloostera : Te polimery same z siebie nie rozpuszczają się w wodzie, potrzebują być uwolnione przez enzymy produkowane przez bakterie. One nie pobudzają wzrostu bakteryjnego lub glonowego w twoim tanku, a zwłaszcza wzrostu glonów. Wydaje się natomiast, że go redukują. Podobne obserwacje dotyczą cyjanobakterii, kiedy porównuje się z użyciem rozpuszczalnych źródeł węgla, takich jak wódka czy cukier. Dużą zaletą jest to, że bakterie nie narastają na twoich koralach. W moim tanku są gorgonie, korale sps i lps, co wymaga karmienia 10 razy dziennie (Reef Pearls, które zawierają b. dużo fosforanów), a jestem w stanie utrzymać azotany na poziomie 0-5 ppm, a fosforany około 0-0,03 bez dozowania wódki i absorberów fosforanów. To było niemożliwe zanim zacząłem stosować biopeletki.. Są cięższe niż woda i można ich używać w filtrach fluidyzacyjnych. My ten sposób polecamy, gdyż zawsze będziesz miał wysoki przepływ wody i stąd lepsze tlenowe warunki dla twojej bakterii, co jest w zasadzie o wiele bezpieczniejsze niż warunki beztlenowe. Trochę beztlenowej bakterii będzie istniało na biopeletach, lecz ta warstwa jest tak cienka, że nie jest szkodliwa, raczej pozytywnie wpływa na twoje pH (tlenowe->H+; beztlenowe -> OH-)

Idąc twoim tokiem rozumowania można wyciągnąć wniosek, że skoro zbiornik nadal jest piękny, to biopeletki nie zaszkodziły mu. Skoro właściciel takiego (!) zbiornika włączył biopeletki, musiał uwierzyć w ich działanie. Na razie nie mamy żadnych doświadczeń z tym produktem. Możemy więc opierać się jedynie na opiniach tych akwarystów, którzy go już wypróbowali. Do tej pory wszystkie komentarze są pozytywne. Nie należy przekreślać czegoś, czego się nie zna, tylko dlatego, że to nowe. Chcemy, by akwarystyka morska rozwijała się bez wprowadzania innowacji? Pozdrawiam, Krzysztof

Tę informację podałem na pierwszej stronie. Seks też nie jest tak do końca super bezpieczny. Spacer po Warszawie też może okazać się zgubny. Prowadzenie zbiornika związane jest zawsze z jakimś zagrożeniem, np. awaria prądu (wiele domostw doświadczyło tego tej zimy), zatrzymanie się jakiegokolwiek reaktora na dłuższy czas, jakiś błąd w prowadzeniu DSB, itp. Warto przeczytać długi wątek na Canreef Aquatics http://216.187.96.54/vbulletin/showthread.php?t=59332 Ci, którzy już stosują biopellets, dzielą się swoimi spostrzeżeniami. Można sporo dowiedzieć się o tym, które filtry sprawdzają się, jakiej mocy pompki, itp, wiele praktycznych wskazówek.

Nie trzeba zmieniać kolejności, reaktor może stać na swoim miejscu. Wystarczy wylot z reaktora (poprzez wąż czy rurkę) poprowadzić do komory odpieniacza tuż przy pompie.

Niepotrzebne jest zeo czy biopeletki, by wysadzić zbiornik, może to się stać przy każdej metodzie. Każdy wybiera metodę, która sprawdza się w jego zbiorniku. Metoda zeo również nie jest zła, jest tylko bardziej skomplikowana i trzeba być bardzo ostrożnym, żeby czegoś nie przedawkować. Wymaga więcej uwagi i czasu. Nie rezygnuję z zeo, ponieważ mam jakieś problemy w akwa. Jak na razie wszystko idzie bardzo dobrze, korale są zdrowe, wspaniale rosną i mają piękną barwę, woda przezroczysta, parametry świetne. Jednak nigdy nie stosowałem się do zaleceń producenta, zawsze ustalałem swoje własne dawkowanie opierając się na dokładnej obserwacji tego, co się działo w zbiorniku. Według mnie minusem zeo jest fakt, że nigdy nie jesteśmy pewni, jaka dawka jakiego produktu jest dla naszego zbiornika właściwa, gdyż każdy zbiornik reaguje inaczej. Poza tym zacząłem odnosić wrażenie jakbym pracował w mini laboratorium chemicznym. W przeciwieństwie do zeo biopeletki są proste w użyciu. Jest to stały pokarm dla bakterii, pozostający cały czas w jednym miejscu, nie jest rozpraszany w kolumnie wody tak jak pożywka dla bakterii w płynie, np. zeostart2, etc. Grześ, znasz mnie i powinieneś wiedzieć, że jestem bardzo ostrożny. Nie chcę stracić tego, na co tyle lat pracowałem i co naprawdę kocham. Mnie biopeletki przekonują, wydają mi się warte tego, żeby zaryzykować (chociaż nie nazwałbym tego nawet ryzykiem). Istotnym elementem jest fakt, że opracował to Jean Paul ten Klooster - naukowiec, który jest nie tylko teoretykiem, ale również praktykiem. Tak jak my jest wielkim miłośnikiem rafy. Krzysztof

Nika, Wystarczy odpieniacz wskazany przez producenta x 2. Oczywiście, im silniejszy tym lepszy. Dla biopellet najlepsze są filtry fluidyzacyjne. Jeśli zapewnisz odpowiedni przepływ wody, nie powinny się zapchać, tak jak przy rowie. Chyba że zdarzy się awaria prądu. Ale wtedy niezależnie od filtrów, padnie Ci wszystko.